Mózgowe Porażenie Dziecięce

Mózgowe porażenie dziecięce ( Paralysis cerebralis infantum) jest pojęciem bardzo złożonym, obejmującym różnorodne, zmieniające się wraz z wiekiem zaburzenia ruchu i postawy współistniejące z innymi objawami trwałego, organicznego uszkodzenia mózgu. Wynikają one z różnych przyczyn etiologicznych, zaburzających przebieg ciąży, porodu czy okresu noworodkowego. Pierwszy udokumentowany opis mózgowego porażenia dziecięcego pojawia się w drugiej połowie XIX wieku a dokładniej w 1864r. Autorem tego opracowania był angielski lekarz John William Little, który opisał jedną z częstszych postaci m.p.dz. to jest obustronny niedowład kurczowy (diplegia spastica). Od jego nazwiska przez długie lata mózgowe porażenie dziecięce nazywane było Chorobą Littlea.

M.p.dz. jest zespołem niejednolitym, i stąd wiele różnych definicji je określających. Według R. Michałowicza pod pojęciem mózgowego porażenia dziecięcego należy rozumieć „niepostępujące zaburzenia czynności będących w rozwoju ośrodkowego układu nerwowego, a zwłaszcza neuronu ruchowego, powstałe w czasie ciąży, porodu lub w okresie okołoporodowym. Mózgowe porażenia dziecięce nie stanowi określonej, odrębnej jednostki chorobowej, lecz jest różnorodnym etiologicznie i klinicznie zespołem objawów chorobowych, a co się z tym ściśle łączy, z różnym obrazem anatomopatologicznym”.
Pod pojęciem niepostępujące zaburzenia Michałowicz rozumie fakt, iż uszkodzenie mózgu jest trwałe i nie pogłębia się w ciągu życia dziecka. Mogące się nasilić z wiekiem objawy wynikają nie z narastania wady, ale z rozwoju fizjologicznego dziecka. Definicja ta cytowana w wielu publikacjach naukowych, jest bardzo trafna i odzwierciedla najistotniejsze aspekty m.p.dz.
W Polsce pojecie mózgowego porażenia dziecięcego zostało przyjęte za obowiązujące w piśmiennictwie przez Sekcję Neurologii Dziecięcej Polskiego Towarzystwa Neurologicznego w 1965 roku i brzmi następująco „ Mózgowe porażenie dziecięce nie jest odrębną chorobą, lecz stanowi zespół objawów wynikających z bardzo różnych przyczyn etiologicznych, zaburzających przebieg ciąży, porodu, czy okresu noworodkowego. Uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego mają charakter niepostępujący, objawy natomiast pojawiają się stopniowo ( w miarę rozwoju dziecka), stąd też rozwojowy charakter rozpoznania mózgowego porażenia dziecięcego”
Częstość występowania mózgowego porażenia dziecięcego w Polsce jak i na świecie ocenia się na 2-3 promile, co oznacza, że dotyczy od dwojga do trojga dzieci na każde 1000 żywo urodzonych. Corocznie grupa ta powiększa się o 1200-2000 osób.