Pomocne przy diagnozowaniu pierwszych nieprawidłowości wynikających z uszkodzenia o.u.n są badania przeprowadzane przez licznych naukowców w tym przez H. Prechtla i współpracowników. Badania te dotyczą oceny jakości wykonywanych przez dzieci ( wcześniaki, noworodki, niemowlęta ) spontanicznych wzorców ruchu nazwanych „globalnymi wzorcami ruchu” ( GMs general movemants )
Globalne wzorce ruchu występują już ok. 8 – 9 tyg. i trwają do końca drugiego miesiąca życia., kiedy stopniowo sa zastępowane przez kolejne wzorce ruchowe nazwane „Fridgety Movements”. Prawidłowe globalne wzorce ruchu są to ruchy obejmujące całe ciało, w które wkomponowane są również elementy rotacji. Ruchy te przez to, że są uogólnione i trwają długo, są łatwe do obserwacji. Stopniowo gdy u dziecka pojawia się kontrola głowy, zwiększa siła mięśni, dziecko potrafi skupić wzrok, śmieje się, potrafi wokalizować na miejsce globalnych wzorców ruchowych pojawiają się ruchy Fridgety. Są to małe okrężne ruchy, średniej szybkości, i różnego przyśpieszenia podobne do dojrzałych wzorców ruchowych. Dziecko wykonuje je we wszystkich kierunkach w okresie czuwania.
Jeżeli dziecko już we wczesnym okresie prezentuje nieprawidłowe globalne wzorce ruchów może istnieć podejrzenie uszkodzenia o.u.n. Zaburzenia w zakresie ruchów globalnych powodują, że następujące po nich ruchy fridgety nie rozwijają się lub są złej jakości.. Wystąpienie ich w prawidłowej postaci jest niezbędne dla powstania ruchów dowolnych, mańpulacji i umiejętności przezwyciężania sił grawitacji.
Nieprawidłowe formy ruchów globalnych to:

- ubogi repertuar globalnych wzorców ruchu
- złe synchronizowanie. Ruchy są sztywne, szarpane, brak im płynności lekkości, może towarzyszyć im wzmożone napięcie mięśni, a wszystkie części ciała pracują jednocześnie
- chaotyczne globalne wzorce ruchów prezentują duża amplitudę ruchów wszystkich części ciała

Zaproponowana przez Prechtla wczesna obserwacja i i ocena ruchów dziecka jest jedną z najdokładniejszych metod wykrywających nieprawidłowości w rozwoju dziecka. Pomaga ona również przy ustalaniu wskazań do podjęcia usprawniania, co jest tzw. zapobieganiem wtórnym.